Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
wolalabym
Miotający się ciągle Demon mnie okala 
I płynie wokół wiatru nieuchwytnym drżeniem, 
Połykam go i czuję, jak płuca mi spala 
I napełnia je wiecznym, zbrodniczym pragnieniem.
 
Niekiedy, mej miłości dla Sztuki świadomy, 
Przybiera kształt kobiety pełnej cudnych czarów 
I podszeptem zwodniczym obłudnik kryjomy 
Przyzwyczaja me usta do wstrętnych wywarów. 
 
I daleko ode mnie już Boga źrenice! 
On wiedzie złamanego znużeniem w granice,
Gdzie nudów kraj się ciągnie – pusty, niezbadany –

    
I rzuca w oczy moje, pełne przerażenia, 
Splamione brudem szaty, ropiące się rany 
I narzędzia skrwawione dzikiego zniszczenia.
— Charles Baudelaire – Zniszczenie (Kwiaty zła). Swoją drogą polecam oryginał, chociaż to tłumaczenie jest i tak jednym z lepszych (szczególnie w porównaniu z angielskimi)
Reposted fromsubman subman viapoezja poezja

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl